Tworzywa sztuczne (w tym mikroplastik) są jednym z wyznaczników naszej cywilizacji, są obecne wszędzie. Czy ich wszechobecność jest dla zdrowia obojętna?
Okazuje się, że nie jest tak pięknie jakbyśmy chcieli, nie jest nawet średnio, jest po prostu bardzo źle i to w wielu płaszczyznach.
Czym jest MIKROPLSTIK?
Drobne cząsteczki tworzyw sztucznych to potocznie mikroplastik (0,1 mikrometra do 5 milimetrów) oraz jego groźniejsza dla człowieka wielkość nanoplastik (poniżej 0,1 mikrometra). Powstaje wskutek degradacji tworzyw sztucznych, głównie tarcia, ogrzewania, utleniania. Znajdziemy go wszędzie: w glebie, wodzie, powietrzu. Dla zdrowego człowieka większe cząsteczki czyli mikroplastik nie stanowią dużego zagrożenia - zostają wyłapane w przewodzie pokarmowym. Problemem zaś jest nanoplastik
Dlaczego nanoplastik jest szkodliwy dla zdrowia?
1. Głównym problemem związanym z nanoplastikiem jest powszechna nieświadomość zagrożenia jakie niesie dla naszego zdrowia. Większość produktów żywnościowych pakowana jest w opakowania ... plastikowe lub powleczone plastikiem od strony kontaktu z żywnością. Wiele wyrobów kuchennych (mających stały kontakt z żywnością) wykonanych jest z tworzyw sztucznych. Niektóre procesy przygotowania jedzenia generują ogromne ilości nanoplastiku np. kawa w kapsułkach to min. 1 miliard cząsteczek nanoplastiku w jednej porcji;
2. Nanoplastik dostając się do organizmu:
- swobodnie przenika barierę jelitową i przenika do krwioobiegu;
- przechodzi przez błony komórkowe, docierając do wnętrza samych komórek, dociera do mózgu, przenika łożysko;
- pozostaje na zawsze w organizmie człowieka, jest w zasadzie nieusuwalny;
- powoduje degenerację procesów zachodzących w komórkach;
- działa jak magnes na toksyny i metale ciężkie;
- zapycha i zmniejsza przepustowość naczyń krwionośnych, zmniejsza wydolność płuc;
Gdzie jest najwięcej nanoplastiku?
Niestety sami sobie tworzymy problemy. Oto niechlubna lista źródeł nanoplastiku:
1. Woda butelkowana w plastikowych butelkach (PET). Przełomowe badania z uniwersytetów Columbia i Rutgers wykazały, że 1 litr wody butelkowanej zawiera średnio aż 240 000 cząsteczek plastiku, z czego aż 90% stanowiły nanoplastiki. Drobiny te odrywają się od ścianek butelki i zakrętki pod wpływem tarcia oraz zmian temperatury.
2. Dania gotowe do odgrzewania w mikrofali (w tackach plastikowych). Połączenie wysokiej temperatury, mikrofal i tłuszczu lub kwasów w żywności powoduje masową migrację nanoplastiku bezpośrednio do posiłku.
3. Plastikowe torebki herbaty (piramidki z nylonu lub PET). Zalanie jednej takiej torebki wrzątkiem (ok. 95°C) uwalnia do naparu miliardy cząsteczek nanoplastiku na jedną filiżankę.
4. Owoce morza i ryby (zwłaszcza krewetki, małże i drobne ryby). Zwierzęta morskie filtrują zanieczyszczoną wodę oceaniczną. Spożywając je w całości (np. krewetki czy małże), zjadamy również zgromadzony w ich tkankach nanoplastik.
5. Sól morska gdyż otrzymuje się ją przez odparowanie, a więc nanoplastik pozostaje między cząsteczkami soli.